VURUN ABALIYA-VURUN MALİ MÜŞAVİRLERE

İnsan niçin didinip durur? Yıllarca okur, öğrenir, sınavlara girer ve en sonunda “ Oh be benim de bir işim var” diyebilmek, alın terinin yüce değerleriyle birlikte güzel, tatlı bir yaşam sürebilmek için değil mi?

Maliye, Belediye, Milli Eğitim veya özel sektörde çalışan herhangi bir işçiye, memura, amire sorsanız;

“ Çalışma saatleriniz ne kadar?” duyacağınız cevap; “ Sekiz saat” mesailerle birlikte belki de “ On saat” diyeceklerdir…

   Hadi gelin herhangi bir Mali Müşavir’e “ Kaç saat çalışıyorsun?” diye bir soru soralım. Vereceği cevap, şu saat çıkıyorum, şu kadar çalışıyorum, diyemeyecektir. Olamayacaktır… Neden mi? Çünkü bilinen bütün yükler onların omuzlarına yükleniyor da ondan…

Bir meslek bu kadar mı horlanır, bu kadar mı zorlanır, bu kadar mı yük altına bırakılır? Halk dilinde o meşhur söz var ya; “ Vurun Abalıya”

Çalışma koşulları yönünden örnek göstereceğim mesleklerin en başında ECZACILAR geliyor. Açılış kapanış saatleri, tatilleri şaşmaz bir irade disiplini, gönüllülüğü içerisinde harika bir saat gibi işliyor; işletiliyor.

Mali Müşavirler niçin bu kadar geri bırakıldı? Teknoloji her yıl artarken, Mali Müşavirlik mesleğine büyük yararlar sağlaması gerekiyorken,bu mesleklerin yükü neden azalmadı azaltılmadı?

Zaman içerisinde Maliye çalışanlarının yükleri usul usul Mali Müşavirlerin üzerine bırakılırken, değişen kanunlar, yönetmelikler onların kucağına bırakılıp, pösteki saymaları istenirken, tatilleri olduğu halde kullanamazlarken kimsenin GIKI çıkmadı, çıkamadı…

Af buyurun neredeyse çalıştığı odasında yiyen, içen, uyuklayan Mali Müşavirlerin posası çıkmış durumda; seslerini duyacak olan yok mu? Tavşanın suyunun suyu misali, posanın da posasını mı çıkaracaklar…

Mali Müşavirlere yüklenen MALİ yüklerin haddi hesabı yokken, bir başka sorunları var. Kendi içlerinde kural, kanun, ahlak tanımayan AÇGÖZLÜ Mali Müşavirler ise apayrı DERT, PROBLEM…

Nasıl derseniz, bu açgözlü Mali Müşavirler kanunları, kuralları tanımadıkları gibi ahlaki açıdan, kendi meslektaşlarının altlarını oyuyor, bir başka meslektaşın mükellefine-müşterisine göz dikip her türlü ahlak, kural, kanun, hukuk dışı cazip önerilerle bir mesleğin REZİLLİĞİ sayılacak işlerin altına imza atıyorlar.

Kanunları, kuralları, ahlakı, nizamı, hukuku hor gören, tanımayan bu tür insanlara MALİ MÜŞAVİR demek bana zor geliyor. Meslek onurunu korumak şöyle dursun, başlarını gömdükleri kumun içerisinde, karanlık ve gölgelerde dolanarak, masa başı her türlü meslek dışı işleri, teklifleri cazip hale getirmeye çalışıyorlar.

Sayın Oda Başkanım, Sayın Yönetim Kurulum, bu tür meslek insanlarını görmezden gelmek,”Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” demek, yıllardır onların güçlenmesine, palazlanmasına, hukuk, ahlak dışı sırıtmalarına, ellerini ovuşturup semirmelerine katkı sağlamaktan başka bir işe yaramadı.

Mali Müşavirlik zaten mesleklerin en zoru… En katmerli olanı… Matematiğin bütün cambazlığını, çalışmanın en hakiki erdemini, alın terini dahi ortaya koysanız, yetmiyor, yetişemiyorken, bir de kötü niyetli meslektaşlarınız sayesinde Abalıya vurmanın ötesine, Abalıyı yaşamdan men etmeye doğru uzanan kötü, korkutucu bir süreç yaşanıyor…