YÖNETİCİLERİN İYİ NİYETİ YANILGILARI

( Sarı Köşkün Esareti Bitmelidir…)

 Yazımın başlığını “Yöneticilerin İyi Niyetli Uykuları” olacaktı, son anda değiştirip, yalan sözcüğü yerine yanılgı sözcüğüne sığındım. Daha mutlu oldum. Kırılmaya yol açacak sözcüklerden çok öte, barışa, çözüme, faydaya, işbirliğine ihtiyacımız var. Çoktan beri…

Yazımın konusu, çoğu zaman olduğu gibi şehrimizin kazanılmayan, kazanılan ahşap, taş yapıları. Kumbağ sahilinde bulunan taş yapı eski Başkan Ekrem Eşkinat zamanında onarılmış, sergiden sergiye açılmak umutlarıyla kilitlenmiş, binanın ruhu, insanlarımızın sosyal, kültürel açlığı yok sayılmıştı…

Süleymanpaşa Belediyesi bu işi tersine çevirerek, gönüllere su serptiği gibi binanın kullanımı halka açınca, taş bina ile insanlar büyük bir özlem içinde kavuştular.

Gelelim, bin bir emekle, fikirle, destekle Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi tarafından onarılan, güya şehir yaşamına kazandırılan yapıların son durumuna!

Vali Konağı Caddesi üzerinde onarımı tamamlanan, çok değerli bir yer olan Sarı Köşk! Açılışı yapıldı, verilen sözler unutuldu. Sergi salonu olacak, oldu diyerek günah çıkartıldı! Sonra? Özel Güvenlik ekiplerine ve KİLİTLERE emanet edildi. Vah haline, vah halimize…

Diyelim ki sergi salonu olarak yılda 15–20 gün açılacak! Ya sonrası? Kalan 345 gün?

O güzelim teraslar, Z,Y,X Kuşakları ile buluşamayacaksa sizin verdiğiniz sözlerin anlamı nedir? Ne büyük yanılgı, ne acı bir kayıp…

Ertuğrul Mahallesi Hikmet Çevik Sokak üzerinde bir başka değerli ahşap yapı onarıldı. Kimin tarafından? Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi ve Tekirdağ Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı tarafından. Ne olarak kullanılıyor? Güya, Macar Türk Kültür Evi!

Peki, ama bu yapı kaç gün açılıyor? Belli değil! Yılda belki beş on gün! Kime emanet? Özel Güvenlik çalışanları ve KİLİTLERE emanet!

Şimdi, Tekirdağ Süleymanpaşa ve ülkemin kaynaklarının verimli kullanılması adına şu soruyu soruyorum; bu kaynaklar, bu umutlar, bu kültürel varlıklar Özel Güvenlik çalışanları ve KİLİTLER için mi yapıldı, onarıldı?

Yöneticilerin yanılgılarının haddi hesabı yok. Niçin mi? Tam olarak halkın arasına, halkın kullandığı araçlara, mekânlara, halk gözüyle gidip görmüyor, oturmuyor, dinlemiyor ve anlamıyorlar.

Yahu, her şekilde bir şeyler yapılır. Ama önce neredeyse bu şehrin insan akışı, insan hareketi, insan ruhunun eğlencesi, neşesi durmuş, neredeyse gece yaşamı bitmiş, esnaf her gün kapatıyor, tekrar açıyor ve tekrar eriyorken, bir şeyler yapmalı! Dışarı çıkmayan insanı umutlandıracak, dışarı çıkartacak, sosyal ve kültürel yaşamın bir parçası yapacak bir şeyler!

Bu bir şeylerin de onarılan yapıların tekrar halkın hizmetine sunulması ve aynı zamanda dışarı araç trafiği yüzünden çıkmayanları rahatlatacak, hiç olmazsa gece bazı caddelerin, sokakların trafiğe katılacağı, çeşitli organizasyonların yapılacağı bir şeyler yapmalı…

Bizler ne kadar yazarsak yazalım, bitmiyor, bir türlü sona ermiyor: Yöneticilerin iyi niyetli yanılgıları…

Onarılan, halkın hizmetine sunulan her yer, gençleri, yarının büyüklerini nasıl merkeze oturtmalıdır diye düşünmelidir. Onlara uzanacak bir el, siyasi, sosyal, kültürel olarak şehre yüz kat etki yapacaktır.

Unutmayalım ki gençlerin evrensel ihtiyacıdır MÜZİKTİR… Açılan, onarılan yerlere gençleri çekemezsek, batmaya, kapanmaya, terk edilmeye mecburdurlar…