YÜZÜNCÜ YIL COŞKUSU-İSTİKLAL CADDESİ ACILARI

13 Kasım 2022 Tekirdağ için apayrı bir şölen, kutlama sevincinin rüzgârları estiği zamanlardı. Atalarımız 100 yıl önce Yunan postallarını, eziyetini, işgalini, yağmacılığını yaşamış ve çok az Milletin sahip olduğu bir lider: Mustafa Kemal Atatürk ve değerli silah arkadaşları sayesinde esirlik, işgal ve zulümden kurtulmuşlardır.

Kurtuluş Savaşı olmasaydı, şimdi Selanik gibiydik; erimiş, bitmiş, her şeyi yitirmiş bir halde

100.Yıl Coşkusu için sadece; alkışlar, övünmeler, konserler, yürüyüşler yetmeyeceğini bizzat izleyerek bir kez daha gördüm. İlk önce şunu söylemeliyim; marşlar eşliğinde halkın, halkımızın yan yana, kol kola yürümesi muhteşemdi…

Haluk Levent’i, Tekirdağ’ın 100.Yıl Kurtuluşu için davet etmek, böyle değerli sesi, yorumcuyu, insanlık erdemini her konserinde, uzattığı yardım ellerinde Cumhuriyet felsefesini yürekten hisseden ve hissettiren bir sanatçı ile halkı buluşturmayı düşünmek çok anlamlıydı. İstanbul İstiklal Caddesi’nde yaşanan patlama nedeniyle, ölen, yaralanan canlara saygı için iptal edilmiştir.

Bir yandan yürüyen Tekirdağ Halkı, bir yandan önlerinde seyreden otobüs hoparlöründen KURTULUŞ sevincine dem katan marşlar: İzmir, Onuncu Yıl Marşları, her dinlediğimde ayrı duygular hissettirdi. Tekirdağ Kurtuluşu için yürüyen Tekirdağlıların önünde otobüs camından uzatılan Türk bayrakları ve çalınan marşlar ve marşlara yakın insanların yürüyüş coşkuları tam manasıyla muhteşemdi…

Kortej geriye doğru uzandıkça, çalan marşların sesi duyulmamaya başlayınca, yürüyen insanların ellerinde sallanan bayraklarda da güç takat azaldığını gördüm. Yani, şölenlerin en değerli şeyidir marşlar… Akıl almaz bir umut, neşe, dermen, onur yaşatırlar o şölene katılan halkın her yaşta insanına…

TEKİRDAĞ BANDOSU NEREDEYDİ? Bu işi organize edenler, sadece ön tarafı mı aydınlatacak fenerler tutacaklar? Esas olan halkın tamamıdır. İnsanlar çocuklarını alıp çıkmışlar. Neredeyse tamamının ellerinde Türk bayrakları ve eller havada…

İnsan toplulukları isterse birkaç km uzasın, marşların müziği, sesi her alana yayılmalıdır. Ve bir şehri farklı bir sese, soluğa, sarılışa yaklaştıran Bando? Nerede? Her meslekte müziğe karşı ilgi duyan insanları bir araya getirmek bu kadar zor mu?

Tekirdağ’ın 1930,1940’lı yıllarına giderseniz Tekirdağ Bandosu’nu bulabilir, marşları capcanlı dinleyip, şehir bilinci, insan olma onuruyla tempo tutup, şehrinizin caddelerinde göğsünüz kabara kabara yürüyebilirsiniz…

Tekirdağ’ın 100.Yıl Kurtuluş yürüyüşünü tamamlayanlar sahile bir başka sürprizle karşılaştı. Gökyüzünde uçan iki araç, birisi Türk Bayrağını, diğeri ise Mustafa Kemal Atatürk’ün bezden yapılmış fotoğrafları, hafif esen rüzgârın, kurtuluş sevincine katkı veren güneş ışınlarının halk ile kucaklaşma anları, görülmeye değerdi…

Konser yapılacak alanda yürüyüş bittikten sonra, bir araya gelen halk, babaların omuzlarında, annelerin ellerini tutmuş küçük çocuklar, umutlarımızı, heyecanımızı bir kez daha tazeledi…

Marşların coşku içinde çalınışı, dinlenişi, bayrakların havaya kalkan ellerde sallanması, Büyük Şehir Belediye Başkanı Kadir Albayrak’ın konuşmaları ve halkın alkışları; hepsi çok anlamlıydı…

Yine tekrar edeceğim şey; Tekirdağ Bandosu bir an önce Tekirdağ’da yaşayan, farklı mesleklerde olan şehir sevdalısı olan müzisyenler sayesinde, gönüllü bir şekilde oluşturulmalıdır.

Kültüre dönüşen,halk sahiplenmesine kavuşan her türlü hüzün,yas,coşku anlamladır ve kalıcıdır.Tekirdağ’ın 100.Kurtuluş yılını kutlarken,İstanbul’da yaşanan patlamada ölen insanların acılarını,ölenlerin rahmetini,yaralı olanların bir an önce şifaya kavuşmalarını diliyorum…